WIELU HISTORYKÓW

Wielu historyków sztu­ki uznaje ją za jeden z najistotniejszych rysów przełomu XVIII i XIX wieku. Teatralizacja działań mas podczas Wielkiej Re­wolucji Francuskiej, teatr wojny Napoleona oraz jego „litur­gie imperialne” odegrały decydującą rolę w widzeniu i tłumu, i jednostki oraz ukształtowały wyobraźnię zarówno romantyz­mu, jak i blisko z nim spokrewnionego tzw. rewolucyjnego, bohaterskiego klasycyzmu. Estetyzację śmierci bohaterskiej np. ks. Józefa można prze­śledzić na wielu poziomach: rytuału pogrzebowego, który nie miał być pompą przerażania, lecz pompą uwznioślania; malo­wideł i litografii (np. Verneta i Januarego Suchodolskiego); literatury. Jerzy Cieślikowski utrzymywał, że ks. Józefowi uda­ło się „umrzeć ładni e”. „Historia zna niewiele przypadków, aby prawdziwa śmierć była tak estetycznie przeprowa­dzona.”  Fakt ten w naturalny sposób miał sprzyjać estetyzacji. Zapewne wiele racji jest w owym spostrzeżeniu.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.