UTWORY ROMANTYCZNE

Paralityk, powstający nagle z łoża bo­leści, służył zawsze jako spektakularny dowód cudu — prze­kształcona stosownie w powstaniu listopadowym parabola mia­ła przekonywać niewierzących, że cud świętego czynu uzdro­wił nieuleczalnie chorego. Dwa zwłaszcza utwory romantyczne — spośród zresztą bar­dzo wielu — wyróżnić trzeba ze względu na sposób ujęcia w nich świętości czynu historycznego: to Reduta Ordona Mic­kiewicza i Sowiński w okopach Woli Słowackiego. Wiersz Mickiewicza stał się przedmiotem różnorodnych sporów, m.in. traktowano go bardzo krytycznie jako apologię nierozumnego pędu do „pięknej śmierci”, polskiej szalonej namiętności do efektownej zguby — „wysadzenia się w powietrze”. Tymcza­sem poeta bynajmniej nie nadawał czynowi Ordona podobnej wykładni. W utworze bowiem toczy się walka dwóch wielkich potęg: Zła i Dobra, Despotyzmu i Wolności. Kazimierz Wyka, pisząc o kolorze czarnym i białym w poemacie, dowodził: „W tej skali barw symbolicznych poeta prezentuje walkę re­duty jako bój jasności z ciemnością.”

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.