ŚWIĘTA CHWILA

Nieszczęścia rozwijają to nadzwyczajne usposobienie. „Polska odepchnięta od całej prawie ziemi, opuszczona od reszty, skatowana w ca­łym ciele, całym ciałem cierpiąca, ucieka duszą przed nad­zwyczajnymi klęskami ze zwyczajnego świata; nie znajdując na nim wsparcia, nadziei, pociechy, wzmocnienia swojej wia­ry, szuka ich w świecie tajemnic; potrzebuje widzeń, objawień, cudów, natchnionych ludzi, proroctw — i ma to wszystko, a przynajmniej miała.”  Tajemnica przeznaczeń dziejowych jednostek i narodów nie może być zgłębiona jedynie na dro­dze rozumowej, której romantycy przecież nie wykluczają. Se­kret historii sąsiaduje najbliżej ze sferą cudowności i święto­ści, stykających się ze sobą w tym, co dla rozumu niepojęte, a co zarazem dla biegu dziejów decydujące. Podobnie jak czyn.W poezji powstania listopadowego, jak i styczniowego poja­wiają się nagminnie takie określenia, jak „święta walka” i „święty czyn”, „święty dzień” i „święta chwila”.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.