SPISKOWIEC ROMANTYCZNY

Z pewnością jedną z najistotniejszych przyczyn szczególnego zainteresowania hi­storyka literatury jest fakt, że za przywódcę spisku warszaw­skiego lat 1836—1838 uchodzi Gustaw Ehrenberg, utalentowany działacz polityczny, znany również jako poeta, reprezentant romantyzmu tyrtejskiego, inicjator dyskusji z epigonami w ro­mantycznej poezji krajowej, a także autor utworów, które zdobyły niezwykłą popularność stając się tekstami pieśni, jak Bartłomiej Głowacki („Hej! tam w karczmie za stołem…”) i  — w jeszcze większym stopniu — Szlachta w roku 1831 („Gdy naród na pole wystąpił z orężem…”, śpiewana niedawno jeszcze, jak wiadomo, jako rodzaj bojowego hymnu ruchu ludowego i  rewolucyjnego). W jego osobie zatem „literatura” i „spisek” łączą się w taką całość, która nie może pozostawić obojętnym żadnego historyka literatury romantycznej.Poza tym warto jeszcze zwrócić uwagę na to, że w tradycji historycznej „świętokrzyżcy” zdobyli sobie renomę ugrupowa­nia politycznego o wyraźnych zainteresowaniach literackich, utrzymującego bliskie kontakty z ówczesną młodzieżą arty­styczną zarówno Krakowa, jak i Warszawy.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.