PRZERWANIE ZMOWY

Edgar Morin użył określenia „nekroza” na oznaczenie „po­wrotu śmierci” — przerwanie zmowy milczenia wobec jedne­go z „wielkich Stłumionych” w latach sześćdziesiątych nasze­go wieku, co zbiegło się z wybuchem nowego kryzysu cywili­zacji europejskiej. Jakkolwiek ogromne różnice dzielą oby­dwa objawienia się śmierci, można jednak termin Morina za­stosować do romantyzmu żałobnego w Polsce. I w jednym, i w drugim wypadku bowiem „śmierć” łączy się z groźnym prze­życiem „świętości”, z przekroczeniem tabu; rzuca się śmierci wyzwanie, choć z zupełnie odmiennych powodów tak się dzie­je. W przypadku polskiego patriotyzmu żałobnego ofiarne od­danie się śmierci, „ślubowanie się Śmierci” (Wyzwolenie), neu­roza śmierci, „nekroza” to wynik identyfikacji jednostek z „za­bitą ojczyzną”. Wdarcie się do sanktuarium śmierci miało — umieszczając cały naród po stronie śmierci — zapewnić mu właśnie życie nieśmiertelne. Takie poddanie się śmierci uwa­żano za zwycięstwo nad nią. Nekrotyczno-patriotyczny ton panuje w całej nowszej sztu­ce polskiej.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.