POŚMIERTNE ANIELSTWO

Przeanielenie Konarskiego jest zapowiedziane już w pierw­szej zwrotce wiersza Goszczyńskiego — apostrofie do anioła Polski, oraz potwierdzone w czwartej, ostatniej, gdzie autor zwraca się do „anioła narodowej chwały”. Wśród nich właśnie zajaśnieje pośmiertnie anielstwo Konarskiego. Polska angelologia romantyczna miała oczywiście rozmaite odcienie; patrio­tyczny był jednym z najintensywniejszych.Transfiguracja bohatera narodowego — bojownika i męczen­nika, w anioła to, można powiedzieć, ulubione zajęcie roman­tycznej poezji budującej religię patriotyzmu; Anhelli Słowac­kiego i rekapitulował, i wzbogacał tę powszechnie uprawianą wówczas w Polsce transformację. Stąd zresztą tyle patriotycz­nych aniołów w malarstwie Jacka Malczewskiego. Tu zatrzy­majmy się jeszcze przy dwóch znamiennych przykładach. Pierwszy z nich to Elegia na śmierć Stanisława Grabowskiego, który zginął bitwie pod Wilnem roku 1831 Stefana Gar- czyńskiego. Ten bezpretensjonalny utwór, pełen intymnej me­lancholii pożegnania z poległym przyjacielem i zakończony sło­wami: „Mój Stasiu! Do zobaczenia!”, opiewa „anioła rycerza” chrześcijańskiego herosa, który niechybnie poszedł do nie­ba i stał się aniołem.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.