POLITYKA I STYLISTYKA

Ze względu na poetykę i stylistykę Sowińskiego w okopach Woli można by umieścić obok niektórych utworów Lenarto­wicza — jako najdoskonalsze w Polsce spełnienie poezji naiw­nej. Romantycy tęsknili do niej. Proste, „nieuczone” widzenie ludu, surowy heroizm z pozoru zwykłych bohaterów porywały ich z siłą równą oczarowaniu bogactwem, przepychem i fan­tazją wielkości, obnoszącej się ze swym „dumnym szyszakiem , ze swą bujną niezwykłością. Słowacki celował i w jednym, i w drugim stylu romantyczno-bohaterskim. Był mistrzem historio­zoficznych uniesień nad „hucznym lotem olbrzymich ptakow i nad „starcem o drewnianej nodze”. Śmierć generała przeisto­czył w „prostą powieść”, pozbawił ją olśniewających blasków retorycznego patosu, ale przecież z szarego płótna żołnierskie] ofiary utkał Złotą Legendę.Wspaniały wiersz Słowackiego (nie drukowany zresztą za życia poety) nie ma sobie równych w poezji romantycznej. Ale jest coś, co go łączy z innymi utworami o zgonach bohaterow: to właśnie sakralizacja „polskiej śmierci”. Świadomie naiwno-ludowa rymowanka pt. Śmierć generała Sowińskiego Kon­stantego Gaszyńskiego (autora niezdolnego jednak w tym utwo­rze do artystycznego opracowania prymitywistycznej narracji) wydobywa te same legendarne rysy: generał Sowiński w imię honoru, wolności i ojczyzny na czele garstki wiernych aż do śmierci żołnierzy chce się opierać nawale tysięcy; sza­blą torując sobie drogę cofa się „w święcone mury kościoła , gdzie pragnie zginąć pozostając wolnym; niewolnicy despo- tyzmu nie mogą pojąć podobnej postawy, wybijają wszystkich, pozostaje przy życiu tylko generał Sowiński.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.