OSOBLIWA KODYFIKACJA

Juliusz Kleiner dokonał osobliwej kodyfikacji tej przemiany, przerzucając symbole literackie na biografię samego Mickie­wicza, podzieloną na „dzieje Gustawa” i „dzieje Konrada”. Także i romantyzm polski przechodzi drogę od narcystycznego poszukiwania nieśmiertelności jednostkowej do ideału nie­śmiertelności zbiorowej. Po Konradzie Wallenrodzie i wierszu Do matki Polki, utworach utrzymanych w tonacji tragicznej oraz tragiczno-ironicznej, po aktach bezlitosnej deziluzji, oka­zało się, że Mickiewicz nie zrezygnował z poszukiwania opty­mistycznego mitu bohaterskiego. Decydujące znaczenie w tym procesie należy przypisać upadkowi powstania listopadowego.O ile w tamtych utworach Mickiewicz wyprzedzał historię, to w III części Dziadów wyciągnął z niej wnioski. Odbudowanie jednolitego mitu heroicznego w nowej sytuacji stało się ko­niecznością.Zwracano uwagę na fakt, że epopeja bohaterska operuje „sekwencją mityczną”, która może być określona jako „powtór­ne narodziny” herosa.Jako przykładowy temat inicjacji he­roicznej przytacza się mit o Tezeuszu — z takimi centralnymi w nim wydarzeniami, jak wejście do labiryntu i walka z po­tworem.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.