NIEODŁĄCZNE ATRYBUTY

Przy czym żądanie poświęcenia najczęściej musiało zmie­rzać do wyrobienia w spiskowcach dyspozycji mścicieli krzywd ojczyzny. Faktem jest, że „sztylet i trucizna” stanowiły ich nieodłączne atrybuty, że Zemsta Ludu (taką nazwę przybrała na emigracji tajna organizacja węglarska, przygotowująca wy­prawę Zaliwskiego) była ich świętym celem. Najbardziej po­bieżny nawet przegląd polskiej literatury romantycznej ujawnia natarczywą wprost obecność w niej wątku zemsty patrio­tycznej. „Straszna zemsta Litwina” stanowi osnowę Konrada Wallenroda. W Wacława dziejach Garczyńskiego „wielu z spiskowych” podejmuje okrzyk: „Zemsta wrogom naszym!”. Zemsta patrio­tyczna i zemsta klasowa to jeden z persewerujących motywów twórczości Seweryna Goszczyńskiego i Gustawa Ehrenberga. Michał Chodźko kładzie przed Dziesięcioma obrazami motto ze wspomnianej już w tym wyliczeniu pieśni Konrada, a w po­przedzającym całość utworze pt. Do młodzieży polskiej zaleca spokojne czekanie na wybicie „godziny zemsty”, która nie­chybnie nadejdzie. Pieśń zemsty ze Skarg Jeremiego Ujejskie­go każdą strofę kończy groźbą pod adresem wroga-ciemięzcy: „Zemsta mu!”

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.