NA PIERWSZYM PLANIE

Tą nazwą staje się właśnie numinosum; sedno numinosum dla Otto to „uczucie mysterium tremendum, tajemnicy pełnej grozy”, czę­sto przybierające charakter demonicznego lęku czy paniczne­go strachu, przerażenia wobec czegoś upiornego (Otto powo­łuje się na praodruch lęku wywołanego „także na wysokich szczeblach ogólnego wykształcenia jaźni” przez opowieści 0  zjawach i upiorach). Przerażenie wybija się tu na pierwszy plan. Ten element uczuciowy w numinotycznym przeżyciu re­ligijnym ma „charakter osobliwie odpychający, pełny bojaźni całkowicie wprawiający w zakłopotanie koła tych, którzy w bóstwie chcą uznać jedynie dobroć, łagodność, miłość, uf­ność” .Czy ojczyzna jako bóstwo romantyków bywała wyposażana w cechy budzące i takie odczucia? Okazuje się, że tak. Oj­czyzna pojawiała się nieraz w wierszach romantycznych jako osoba obdarzona charyzmatem — świętością matki — czy to umarłej, czy to pogrążonej w letargu, czy to śmiertelnie zranionej, osoba, której trzeba nieść natychmiastową pomoc, dla której należy wszystko porzucić i o której nigdy nie moż­na zapomnieć. Ale świętość ojczyzny-matki to świętość nace­chowana elementem i moralnym, i racjonalnym.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.