LEGENDARNE CECHY

Za­równo legendarne cechy jego charakteru — skromność, łagod­ność, słodycz, jak i — interpretowana jako antycezarianizm — jego polityczna antypatia do Napoleona, w połączeniu z ro­mantycznymi skłonnościami do budowania „religii wolności’’ czy „religii ojczyzny”, sprzyjały „religijnemu kultowi Naczel­nika”, jak wprost określano to zjawisko w historiozofii. Poe­zja Goszczyńskiego dostarcza w tym zakresie interesujących dowodów; w takich np. wierszach jak Pokrzepienie czy Na mogile Kościuszki „duch Kościuszki” przyjmuje patriotyczne modły, a światło jego łaski przewodzi zbłąkanym na drodze prawdy. W Pokrzepieniu wprost Kościuszko i Pułaski na­zwani są „lechickiej wiary męczeńskimi duszami”. Ale nikt chyba w religijnej żarliwości nie prześcignął Lenartowicza, o    którym Teodor Tomasz Jeż napisał, że „cześć, niby święte­mu, oddawał Kościuszce i wkładał duszę swoją całą w utwory, w które postać Naczelnika wprowadzał!” Jest ich sporo. W świadomości społecznej najsilniej utrwaliła się Bitwa ra­cławicka — z uderzającą konsekwencją kreująca żywot świę­tego i posługująca się w tym celu chwytami to Złotej legendy, to ludowej hagiografii.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.