KONTRAST CIEMNOŚCI I JASNOŚCI

Kontrast „ciemności” i „jasności”, czarnej czeluści i białego słońca, świata bez Boga i świata Boga jest tu uderzający. Romantyzm rewolucyjny bowiem gloryfikował bohatera, którego charakter określała gotowość do ofiary — nie tylko z własnego życia, ale również z uświęconych wiekami przy­kazań moralnych. Spiskowcy przecież nie tylko mieli zabijać, i to osoby królewskie, otoczone sakrą bożych pomazańców, ale jeszcze mieli to czynić podstępem. Psychologia podziemia — tak widoczna w postaci Konrada Wallenroda czy Kordiana — odsłaniała stałą dręczącą oscylację między moralnym celem wielkich zamiarów a niemoralnością środków do niego pro­wadzących. Oczywiście i wtedy, gdy chodziło nie o morder­stwo polityczne, lecz o propagandę patriotyczną, zmierzającą do obalenia systemu despotyzmu, młodzi konspiratorzy odczu­wali lęk przed naruszeniem uprawnień — także moralnych — legalnej władzy.Głównym problemem spisku jest całkowite przeobrażenie człowieka, które — stanowiąc, jako metamorfoza, jeden z podstawowych tematów romantyzmu europejskiego— w polskim nabiera szczególnego znaczenia.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.