INTERESUJĄCY PRZEKRÓJ

Nie jest to przypadek, widzenie bo­wiem historii, wojny i rewolucji w kategoriach teatru stano­wi jeden bodaj z najistotniejszych rysów myślenia romantycz­nego. Łączy się on oczywiście najściślej z zauważoną już przez wielu badaczy, a ostatnio przez Lotmana, cechą romantyzmu, a mianowicie — podporządkowaniem życia sztuce. W roman­tyzmie sztuka staje się modelem i programem dla rzeczywi­stości. Teatralizacja życia, zachowywanie się w życiu jak na scenie, wyznacza styl kultury romantycznej — romantyzm pro­gramowo narusza ustanowioną przez klasycyzm granicę mię­dzy sztuką a zachowaniem życiowym. Ale nie te obserwacje, dotyczące struktury romantyzmu, przyciągają obecnie moją uwagę. Interesuje mnie coś innego, a mianowicie geneza histo­ryczna romantycznej, teatralnej wizji dziejów. Romantyzm wy­rósł z Wielkiej Rewolucji Francuskiej i z wojen napoleońskich, ta teza o jego pochodzeniu jest ogólnie znana. Ale jak się ona daje uściślić w interesującym nas przekroju?

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.