HISTORIA JAKO TEOFANIA

Historyzm uznano za fundament romantyzmu. Światło prze­puszczone przez filtry romantycznej antropologii i historiozo- fii wydobywało z mroku nie znane dotychczas wymiary sensu -dziejów. W istocie bowiem większość wysiłków intelektual­nych, jakie zrodziła i musiała zrodzić epoka Wielkiej Rewo­lucji Francuskiej, kierowała się ku odnalezieniu, zrozumieniu, upowszechnieniu poglądu na ukryte w historii znaczenia. Nie chcę przez to powiedzieć, że przedtem dzieje toczyły się poza próbami uświadomienia sobie ich sensu — tym bardziej, że jeszcze przed wydarzeniami ostatniego dziesięciolecia XVIII wieku historiozofie Vico i Herdera wprowadziły istotne zmia­ny do tradycyjnej chrześcijańskiej filozofii dziejów. Ale za­razem nie ulega wątpliwości, że te nowe propozycje historio­zoficzne nabrały systemowego znaczenia właśnie dzię­ki romantyzmowi, który — po kryzysie oświeconego Rozumu i po kataklizmie rewolucji — stanął przed koniecznością zre­konstruowania sensu historii.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.