DOSTRZEŻENIE POKREWIEŃSTWA

Zasadniczym moty­wem rozmyślań romantycznych patriotów było dążenie do od­nalezienia w śmierci Polski rękojmi jej odrodzenia, do uczy­nienia, jak mawiano w tej epoce, z „grobu” — „kolebki”. Palingenetyzm zaś to ówcześnie konieczny składnik zarówno re­wolucjonizmu, jak mesjanizmu, palingenetyzm, zawierający w sobie czynnik metamorfozy, przemiany, transfiguracji. Moment nawrócenia się jako radykalnej transfiguracji war­tości w III części Dziadów został nawet bardzo ściśle kalenda­rzowo oznaczony (1 listopada 1823 r.) i nazwany wprost śmier­cią — przez nagrobkowy charakter napisu i przez jego treść: „Gustavus obiit”. Gustaw umiera i w tej samej chwili rodzi się Konrad. Gruntownej przemianie całej osobowości towa­rzyszy zmiana imienia. Trudno nie dostrzec tutaj pokrewień­stwa ze strukturą inicjacji. Będzie ona miała swoje dalsze następstwa — również w „postaci kierowniczej” arcydramatu, w księdzu Piotrze. To, co wyłącznie indywidualistyczne, zostaje pogrzebane wraz z Gustawem. Konrad rodzi się z jego śmierci po to, by zapewnić życie zbiorowości. Przemiana Gustawa w Konrada — „kochanka kobiety” w „kochanka ojczyzny” — to podstawowa figura symboliczna polskiego romantyzmu.

Witam! Ciesze się że znalazłeś chwilę, żeby zajrzeć na mojego bloga. Mam nadzieję, że podoba Ci się sposób w jaki go prowadzę, a informacje które tu znajdziesz uznasz za przydatne. Jeśli chcesz ze mną pogadać, czegoś dopytać odnośnie artykułów zostaw pytanie w komentarzu albo skorzystaj z formularza kontaktowego! Miłego czytania!
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.